Dilimizde sahiplik belirtilirken iki yol kullanılır. Ya özneyle sahiplik belirtilik, ya da direk kelimeye bitişik olarak sahiplik eki kullanılır örneğin 'benim kitabım' derken :
kitavê mın
kullanılır. burada gördüğümüz üzere kitav kelimesi mın öznesiyle birlikte kullanılarak sahiplik belirtilmiştir.
Kitavê mın îjniye.
Benim kitabım yok anlamına gelir. Peki biz eğer özneyi kullanmadan sahipli belirtebilir miyiz : evet
Mesela 'senin kitabın' derken kitavê tu ve kitavıt aynı anlama gelir. Yani sahiplik eki kelimenin sonuda eklenerek sahiplik belirtilir. Bu gösterim biçimi daha kısa ve hoş duruyor. Aşağıda bütün özneler için sahiplik eklerini yazmaya çalıştım :
Kitavê mın = Kitavım ==> benim kitabım
Kitavê tu = Kitavıt ==> senin kitabın
Kitavê evî = Kitavê ==> onun kitabı
Kitavê ime = Kitavıman ==> bizim kitabımız
Kitavê ivê = Kitavıtan ==> sizin kitabınız
Kitavê evêne = Kitaviyan ==> onların kitabı
Görüldüğü üzere :
Mın için 'ım',
Tu için 'ıt',
Evî için 'ê',
İme için 'ıman',
İvê için 'ıtan',
Evêne için 'iyan' ekleri kullanılmıştır.
Herhangi bir hata görürseniz lütfen bildirin...
Farsçada
YanıtlaSilMen -em
To -et
O -eş
Ma -iman
Şoma -itan
Anha -işan
Kürtçe
Ez -min
Te -te
Ev -vi
Em - me
Hon - ve
Van - van